Dear Guests
หนังสือทั้งเล่มจะวางขายในปี 2567
หากวันหนึ่งคุณตื่นขึ้นมา แล้วรู้สึกแปลกแยกจากโลกใบนี้ อย่าเพิ่งคิดว่าคุณหลงทาง บางทีคุณอาจกำลังอยู่ในบทเรียนที่เรียกว่า “การมีชีวิต”
การได้เกิดมาเป็นมนุษย์ อาจเป็นหนึ่งในประสบการณ์ที่ลึกซึ้งที่สุดที่จิตวิญญาณจะได้สัมผัส สภาวะที่คุณกำลังประสบอยู่นี้เป็นเพียงชั่วคราว
คุณได้รับเลือกให้มีโอกาสสัมผัสประสบการณ์ของการเกิดมาเป็นมนุษย์
โลกสามมิติแห่งนี้ ด้วยการมอบประสบการณ์อันสมจริงอย่างเต็มรูปแบบ ให้คุณได้ดำรงอยู่ในฐานะ “ตัวตน” ที่มีเอกลักษณ์เฉพาะของตนเอง
ร่างกายของคุณจะทำหน้าที่เป็นพาหนะทางกายภาพ ขณะที่คุณเดินทางผ่านโลกอันหนาแน่น ซับซ้อน และเต็มไปด้วยเรื่องราวอันเข้มข้นนี้
จะมีสิ่งมากมายเข้ามาดึงความสนใจของคุณ มากมายเสียจนบางครั้งคุณอาจลืมไปว่าแท้จริงแล้วคุณคือใคร และมาจากที่ใด คุณจะได้สัมผัสอารมณ์นานัปการ คุณจะได้รู้จักทั้งวันที่สวยงาม และวันที่ไม่เป็นอย่างใจ
คุณจะได้รู้ว่าความรักทำให้หัวใจพองโตเพียงใด และจะได้รู้ด้วยว่าการสูญเสียสามารถทำให้หัวใจเงียบงันได้เพียงไหน คุณจะได้พบผู้คน บางคนเข้ามาเพื่อรักคุณ บางคนเข้ามาเพื่อสอนคุณ บางคนเข้ามาเพียงชั่วครู่
แล้วจากไปโดยไม่ทันได้บอกลา
อย่าโกรธตัวเองเมื่อบางครั้งคุณหลงทาง และนั่นเป็นเรื่องปกติอย่างยิ่ง อย่าคิดว่าคุณล้มเหลวเพียงเพราะชีวิตไม่ได้เป็นอย่างที่วางแผนไว้ มนุษย์ทุกคนต่างมีวันที่สับสน มีวันที่กลัว มีวันที่อยากหยุดทุกอย่างเอาไว้ เมื่อถึงวันนั้น ไม่จำเป็นต้องรีบหาคำตอบ เมื่อโลกภายนอกเสียงดังเกินไป จงฟังความเงียบและกลับมาหาตัวเอง เพราะมีสถานที่แห่งหนึ่งในตัวคุณที่ไม่จำเป็นต้องวิ่งตามสิ่งใด ไม่ต้องพิสูจน์ตัวเองกับใคร และไม่ต้องเป็นอะไรนอกจากสิ่งที่คุณเป็น แล้วคุณจะค่อย ๆ จำได้ว่า ทุกสิ่งบนโลกนี้ล้วนมีเวลาของมัน บนโลกใบนี้ ไม่มีสิ่งใดคงอยู่ตลอดไป ผู้คนและสิ่งต่าง ๆ จะเข้ามา แล้วจากไป คุณอาจตกหลุมรัก สร้างสายสัมพันธ์ และผูกพันกับบางสิ่งอย่างลึกซึ้ง
เพียงเพื่อวันหนึ่งจะต้องสูญเสียสิ่งเหล่านั้นไป ดังนั้น อย่ายึดติดกับสิ่งใดแน่นจนเกินไป แม้กระทั่งกับตัวตนของคุณเอง และเมื่อถึงเวลาที่ต้องปล่อยวาง ก็จงปล่อยไปด้วยความงดงาม เพราะไม่มีสิ่งใดเป็นของเราจริง ๆ
ทุกสิ่งเป็นเพียงสิ่งที่เรายืมมา เพื่อร่วมเดินทางด้วยกันชั่วระยะเวลาหนึ่งเท่านั้น ขณะที่คุณเดินอยู่ท่ามกลางผู้คนบนโลกใบนี้ จงพยายามเป็นแขกที่ดี ในระหว่างที่ยังมีเวลา จงเป็นมนุษย์ที่อ่อนโยน และจงจำไว้เสมอว่า...
คุณเป็นเพียงผู้มาเยือน
ทำให้โลกดีขึ้นสักเล็กน้อยจากการที่คุณเคยผ่านเข้ามา ฟังให้มากกว่าพูดให้มากกว่าที่รับ อย่าขังหัวใจอันอ่อนโยนของคุณไว้ในกรงแก้ว เพียงเพราะต้องการปกป้องมันจากความเจ็บปวดและความผิดหวัง ท้ายที่สุดแล้ว ไม่มีใครเดินออกจากชีวิตนี้ไปได้โดยยังมีชีวิตอยู่ และเวลานั้นผ่านไปเร็วกว่าที่เราคิด ดังนั้นจงใช้ชีวิต กลับไปพร้อมกับร่องรอยของการต่อสู้บ้าง บาดแผลที่สอนอะไรบางอย่างให้คุณบ้าง และเหนือสิ่งอื่นใด ขอให้คุณมีเรื่องราวดี ๆ มากมายพอที่จะเล่าได้เมื่อการเดินทางครั้งนี้สิ้นสุดลง
ด้วยรัก
ชนุตรา